Азонлаб беўхшов аккиллаган кучугини кавушини қўлига олиб уч-тўрт урди. Маликнинг асаби баттар бузилди. Нарироққа бориб яна ўша зайлда ит аккилай бошлади. -Ҳе онангни.... Бўралатиб сўкди. Ит барибир шаштидан тушмади. Пахса девордан кесак узиб отди. -Кет ей энангни.....Дам бўласанми йўқми?! Бу орада хотини челакни кўтариб ошхона томонга ўтди. Орқасига қорайиб қолган чойнакка сув тўлдириб ўчоққа олов ёқа кетди. Малик ит билан баравар жанжал қилар эди. -Оналарингниям.... -Индаманг дадаси, бир жойи оғригандир шу бечоранинг ҳам. -Қаери оғрийди? Сенга айтдими? Хотинини ҳам бир пул қилиб сўкиб берди. Хотини қопдан қотган нон олиб, кучукни четроққа чақириб нонни кучукка узатди. Бир оёғи қорни билан оппоқ, қолган қисми қора жундор кучук аёлнинг тиззасига бошини текказиб суйкаланди. Аккилламасдан ана энди ғинший бошлади. -Ма ол, жонивор. Ўзи нима бўлди? Бирор еринг оғридими? Қотган нонни шундоқ ерга қўйиб орқасига қайрилди. Кучук тағин тиззасига суйкалиб одимлади. Ўчоққа ўтин қўйиб, чойни қайнатиб олди. Болалари ҳали замон уйғониб мактабга кетиши керак. Ҳали шифокорга учраши керак. Қорнидаги ҳомиласи бироз безовта қиляпти. Ҳеч кимга билдирмасдан юргани билан қорнида тортишиш, оёқларида жиддий шишлар пайдо бўлган. Бехосдан нафас олиши қийин бўлиб қолади. Бировга сездирмайди. Сабр қилади. Дастурхон бошида ўтириб ҳаммага чой узатиб чиқди. -Ойдин, мактабга кетишда дастурхонни чиройли қилиб йиғиштириб кет. Кўрпачада ушоқлар сочилиб қолмасин, ҳаммасини териб товуқларга ташлагин. Малик қошини кериб хотинига гап ташлади. -Ҳа, аммангни тўйими, каллаи саҳардан уйни ишларини бўлиб қолдинг? -Шаҳарга тушаман дегандим. -Хўш? -Кўрикдан ўтаман дегандим, анча улғайиб қолди. -Эртага борарсан, кўрик қочган ери йўқ. Бугун жўхориларни ўриб чиқ, Эшматнинг ҳашаридан келсам майдалаб оламиз. Ҳа, бизни хўрозни алоҳида катагига ўтказиб қўй. Кучини кетказмасин, эртадан сўнг олиштиргани олиб бораман. Малик юзи олдидан олдинма-кетин кафтларини елпиган мисол ўтказиб ўрнидан турди. Хотини бир оғиз ҳам гапиролмади. Гапиришга уринмади ҳам. Болаларини мактабга жўнатиб, хўрозни катакдан олгани кирмоқчи бўлиб турган эди, кўз олди қора туман бўлиб кетди. Бирдан бўғзига ҳаво тиқилди.
Адирда қизғалдоқлар чиқибди. Кенжатойи ҳам эндигина қадам босган. Оппоқ яктакчалари жуда ярашиб турарди. У боласини қизғалдоқлар орасига юргизиб кўрмоқчи бўлди. Болани ерга қўйиши билан ўзини ўнглаб олиб тез-тез қадам ташлаб кета бошлади. Бирдан унга етиб бўлмай қолди. Югуравергани билан ета олмайди. Болакай чаққонлик билан қизғалдоқлар орасида шаҳдам қадамлар билан кетиб борарди. Тўсатдан тўхтади, ортига қайрилиб, нафаси бўғзига тиқилиб, ортидан келаётган онасига беихтиёр кулиб қаради. -Болам, шошмагин. Болакай югуриб кетаверди. Аёл шаҳд билан югура туриб чуқурликка тушиб кетди. Тепадан кучук овози келарди.
Кучук шаҳд билан катак ичида йиқилиб қолган аёлнинг етагидан тортқилар, уни чиқазиб олишга уринарди. Аёл бироз ўзига келгандек бўлди-ю, ташқарига эмаклади. Чунонам кучук аккилардики, қулоқ қоматга келиши мумкин эди. Бу орада ҳашардагилардан бири Маликдан "кучукнинг овози сеникидан келяптиёв," деди. -Онасини эмгур, тонгдан бери шуйтиб ётибди. Борсам бошини узиб ташлайман. Бамайлихотир ишида давом этди. Бу орада тез ёрдам машинаси сирена чалиб ўтди. Малик гап отди жўраларига. -Бу атрофда кимдир ўламан деб ётувмиди? Ана ўламан деб қолди шекилли.
Касалхона ичкарисидан ҳеч ким бу катта кучукни олиб чиқазиб ташламади. Операция хонаси эшиги олдида ит сергак турар эди. Қулоқлари диккайган. Гўё бу ерда шовқин қилмаслик керак эканини билгандек, сукутда эди. Эшик очилиши билан сергак ўша томонга қаради. Думини ликиллатиб шифокорга савол назари билан қаради. -Онасини асраб қолдик, холос. Кучук турган ерида полга ётиб олди. Олд оёқлари устига бошини қўйиб, паст овозда ғинший бошлади. Малик шоша-пиша касалхона эшигидан отилиб кирди. Эшик олдидаги ҳамшира аёлга юзланди. -Қаерда у? -Кимни айтяпсиз? -Хотиним, хотинимни тез ёрдам олиб келганмиш. -У аёлни ҳозир палатага олишяпти. Тўғрига юрасиз. Эшик олдидаги кучукни кўриб ўша томонга югурди. Кучук Маликка бир марта ҳам қарамади.